Wanneer je het niet meer weet
en toch in contact blijft

Er zijn van die momenten
dat wat je dacht te weten
zacht uit elkaar valt.

Woorden verdwijnen
betekenis verschuift
en je merkt
dat je niets meer vast kunt houden.

Op zo’n moment
verandert er iets in je oriëntatie

alsof je even niet meer weet
waar je bent
in jezelf.

De beweging van Mercurius en Neptunus
brengt precies dat veld,

denken wordt vloeibaar
grenzen vervagen
en wat eerst helder leek
laat zich niet meer vastzetten.

Je kunt proberen het terug te halen
maar het wordt snel kramp

Of je laat het bewegen

Misschien is dat de uitnodiging

dat oriëntatie niet ontstaat
door te begrijpen

maar door te blijven
in de beweging

Zoals ogen zich bewegen
om opnieuw af te stemmen

zoals iets wat vastzat
weer kan gaan stromen

In de Windroos
is dit de lijn van Oost naar West

de beweging tussen binnen en buiten
tussen impuls en ontmoeting

waar je jezelf even kwijt kunt raken
en juist daar
weer kunt ontmoeten

De ziel beweegt in cirkels

ze verliest
en vindt

ze laat los
en keert terug

Misschien is dat genoeg

dat je het niet weet

en toch blijft